สัญญากู้ยืมเงิน ติดอากรแสตมป์เท่าไร

สัญญากู้ยืมเงินจัดเป็นตราสารที่ต้องเสียอากรแสตมป์ตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ท้ายประมวลรัษฎากร โดยหลักที่ใช้กันคือ คิดอากร 1 บาท ต่อทุกจำนวนเงิน 2,000 บาท หรือเศษของ 2,000 บาท ของยอดเงินที่ให้กู้ยืม และมีเพดานสูงสุดไม่เกิน 10,000 บาท สูตรนี้ทำให้อากรแปรผันตามวงเงินกู้ ยิ่งกู้มากยิ่งเสียอากรมากขึ้นจนถึงเพดาน

ยกตัวอย่างการคำนวณให้เห็นภาพ เช่น กู้ 10,000 บาท เสียอากร 5 บาท กู้ 100,000 บาท เสียอากร 50 บาท และกู้ 1,000,000 บาท เสียอากร 500 บาท ส่วนวงเงินที่สูงมากจนอากรคำนวณได้เกิน 10,000 บาท ก็จะเสียเพียงเพดาน 10,000 บาท การเข้าใจสูตรนี้ช่วยให้เตรียมอากรแสตมป์ได้ถูกต้องตามยอดกู้จริง โดยดูจากยอดเงินต้นที่ระบุในสัญญาเป็นฐานคำนวณ

หลังคำนวณอากรตามยอดกู้แล้ว ให้ปิดอากรแสตมป์ให้ครบตามจำนวนลงบนสัญญากู้ แล้ว “ขีดฆ่า” แสตมป์ด้วยการลงลายมือชื่อหรือขีดเส้นคร่อมพาดผ่านดวงแสตมป์กับเนื้อกระดาษ เพื่อแสดงว่าใช้แสตมป์กับตราสารฉบับนี้แล้ว โดยทั่วไปวันที่ขีดฆ่าควรตรงกับวันที่ทำสัญญา และผู้ที่ปิด/ขีดฆ่ามักเป็นผู้ให้กู้หรือผู้กู้ตามที่ตกลง

ควรปิดอากรตั้งแต่ตอนทำสัญญา ไม่ควรปล่อยไว้จนต้องใช้เอกสารในชั้นศาลแล้วค่อยตามไปเสียอากรภายหลัง เพราะอาจต้องเสียเงินเพิ่มเป็นค่าปรับ การเตรียมอากรแสตมป์ให้พอดีกับยอดกู้และปิดให้เรียบร้อยตั้งแต่แรก จึงเป็นขั้นตอนเล็ก ๆ ที่สำคัญ เมื่อจัดทำสัญญากู้ยืมเงินด้วยแบบฟอร์มของ Sakao แล้ว อย่าลืมคำนวณและปิดอากรแสตมป์ให้ครบก่อนนำไปใช้จริง

ผลสำคัญของการไม่ปิดอากรหรือปิดไม่ครบ คือ ตราสารนั้นจะใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ จนกว่าจะได้เสียอากรให้ครบถ้วนพร้อมเงินเพิ่มตามที่กฎหมายกำหนดเสียก่อน หมายความว่า แม้หนี้เงินกู้จะมีอยู่จริง แต่หากสัญญากู้ไม่ปิดอากร เมื่อถึงเวลาต้องใช้สัญญาเป็นหลักฐานฟ้องหรือพิสูจน์หนี้ อาจติดขัดและต้องรีบไปเสียอากรพร้อมค่าปรับก่อน

เงินเพิ่ม (ค่าปรับอากร) กรณีเสียอากรล่าช้าอาจสูงเป็นหลายเท่าของค่าอากรเดิม ทำให้เสียค่าใช้จ่ายมากกว่าที่ควร ด้วยเหตุนี้ การปิดอากรให้ถูกต้องตั้งแต่ต้นซึ่งใช้เงินไม่มากเมื่อเทียบกับวงเงินกู้ จึงคุ้มค่ากว่าการต้องตามแก้ไขภายหลังมาก โดยเฉพาะสัญญากู้ที่มีโอกาสต้องนำไปใช้ทวงถามหรือฟ้องร้องหากลูกหนี้ผิดนัด